Yine de güneşlik bir yer istiyorum. Yeşillik bir yer. Herkes Kır’a sığındı. Kent’i bana, benim gibilere bıraktılar: Pisliğim, Çukurum! Hayalin ve Güzelliğin rahmi!
Dört yanına yayıldım.
Yatıyorum bütün mezarlarında.
Benim gezinti alanım iki küçük saksı. Yetiyor bu gümrah arazi: Balkon, bahçe ve kabir:
üst kattaki dul her sabah ve akşamüstü sularken çiçeklerini beni de suluyor çünkü.

ister vur ister hiç bir şey söylemeden git, Zaten Acılara katlanmışım Senin Gidişlerin Koymaz Bana hayat Birkere Vurmuş Suratıma Ne Yaparsan Yap Acılar Unutulmaz Hayatımda.

Hayatmı Zor Yaşamakmı Zor Yoksa Bırakıp Giden Aşklarmı Kor insana, Ne hayat Ne Yaşamak Aşk yeter Bütün Acıları Anlatmaya..
Sen Hiç Aşık Oldunmu? Aşık olupda kalbin Acı Şarkılara Mahkum Oldumu?

Yüreğim Acılı yanıyor, Hayat beni Bir Adım Daha Uzaklaştırıyor, ne için Yaşadım Bilmiyorum Sadece Acıları Sevdi Kalbim Gözlerim Ben Aslında yaşamıyorum Sadece Acıları Sahipleniyorum.

Yarınlarıma Güneş Doğmaz Benim Dünyamda Acıya Mahkum Ellerim Gözlerimdeki yaşların Sebebi Acının Sevdasıdır Güzelim.
Heveslerimin Son Bulduğu Nokta Kalbindir Sevgilim Bıraktım Acıları