Hep masum kalsaydın benim için, keşke uzaktan izleseydim seni, keşke tanışmamıza hiç fırsat olmasaydı. Ve seni hayatıma şeker misali karıştırmasaydım. Bütün günüm sadece senden ibaret olmasaydı keşke… Seni hayatımın öznesi yaptım da ne oldu. ? Her gece bir acı, her anımda yaralı bir kalp…

Öznesi olmayan bir hayata mahkûm bir nesne kaldım sayende. Oysa ne kadar masumdun önceleri, bir gülerdin dünya gülerdi sanki. Öpülesi bir el uzanırdı tenime ve dokunurdu içime işlercesine. Ne güzeldi eskiden, uzaktan seyreder, en yakınlarıma anlatırdım seni. Ne masumdun sen bana..!!