kalın bir romanın ağır satırlarıydık biz
biz esen bir fırtınanın içinde kaybolan iki küçük şehirdik
biz geleceğimizi yarınlara bıraktış ,kanatları kırılmış iki güverciniz
her gece keşkelerle yaşıyan her gece ölmek için dua edenlerdeniz biz
biririmizi görüpte konuşamayan iki korkağın tekiyiz
uçurum kenarında düşcekken elimizden birisinin tutmasını bekleyenlerdeniz
canı cansız yaşamayı kendine haram etmişlerdeniz biz
biz düşerken dizleri kanıyanlardanız
içi dolu bir silah gibi
her zaman hayata sıkılacak bir şarjördeki iki kurşunuz biz
biz birbirimizi sevipte söyleyemeyen iki yabancıyız