Yıkıla yıkıla yaşayan benim
Geceler boyunca kahrolan benim
Ah edip inleyen mahvolan benim
Kötüysem düşkünsem kimene bundan

Hayatım karanlık yerlerde geçer
Yüreğim kırılmış kadehe benzer
Yüzüme nefret le bakmayın yeter
Kötüysem düşkünsem kimene bundan

Aldanma çocuksu mahsun yüzüne

Mutlaka terkedip gidecek birgün
Kanma sever gibi göründüğüne
Seni sevmiyorum diyecek birgün

Sevmek çok güzelşey aldanmak acı
Ruhunu saracak bır derin sancı
O durmayan yolcu sen garip hancı
Hesabı vermeden gidecek bir gün

Uğruna herşeyini adayacaksın
Aşkını ömrünle bir tutacaksın
Ne yazık sonunda ağlayacaksın
Gururunu yere atacak bir gün

16 Şubat

2012

özlerim ben seni seninle bile
vuslat mi hasret mi adini sen koy
askinla yakip da dusurdun dile
sevgi mi nefret mi adini sen koy

ilk ve son askimdin genclik cagimda
sevgi cicegimdin gonul bagimda
oyle yer etmistin kalp odagimda
sila mi gurbet mi adini sen koy adini sen koy

askin atesi yakar kavurur
ruzgarin oglusun askla savur
bagir delersin bakinca durur
nazar mi hiddet mi adini sen koy